Op ons paasbest...

Hier vertelde ik het je al: ik maakte een rokje voor mezelf in hetzelfde stofje als het kleedje voor Merel.
Met pasen gingen wij dus assorti eitjes zoeken! En zoonlief droeg Theo. Verliefd ben ik daarop! Zowel op de zoon als op Theo.
Zonder al te veel woorden:

Lekkere eitjes!

zie nu eens... dat lief snoetje :)

papa's...

ventje...

kleine...

Patroontjes:
Elodie van Farbenmix (Merel) - Theo van Zonen09 (Max) - rokje op maat getekend (mama)
Stofjes:
Stoffen Willy Allemant, Haaltert (Merel en mama) - Stoffenspektakel (Max)

RECY-KLEREN

Het hoeven niet altijd nieuwe stofjes te zijn, die gebruikt worden.
Zeker niet als het om speelbroekjes gaat...
Net zoals mijn 'stoffenkast' overvol is heb ik ook een overvolle mand afgedankte kledij. Ritsen, knopen, touwtjes,... worden daar onmiddellijk uit gerecupereerd en daarna liggen ze te wachten op een leuk projectje.

Hier zag je al dat ik een oude trui gebruikte om een broekje voor Max te maken. Kleine Max was/is nog net klein genoeg om dat broekje enkel uit voor- en achterpand van de trui te krijgen. En de mouwen over te houden dus: genoeg voor nóg een broekje.

Ik gebruikte opnieuw hetzelfde patroon maar deze keer lette ik wel op de lengte. Als onderkant gebruikte ik de afgewerkte kant van de mouwen. 

Nóg minder stikwerk dus!

Klaar in minder dan een half uurtje.

En met de overschot aan tijd knipte ik nog gauw 2 uiltjes uit flockfolie voor op de knietjes.

Een tas voor Max

Max gaat ondertussen al een hele tijd naar de crèche.
Al ietsje langer dan dat ik terug aan het werk ben eigenlijk. 

Max heeft nogal wat bagage mee iedere dag: zijn propere luiertjes bij het heengaan, zijn vuile luiertjes in het naar huis komen. 

In het begin gebruikte ik de grote luiertas. Maar als je dan ook nog eens 2 kindjes, een boekentas, een laptoptas en een handtas moet vervoeren is die grote luiertas toch net iets te veel in de bakfiets. Dus gebruikte ik dan maar de oude crèche-tas van Merel. Maar eigenlijk is die toch een beetje te klein (en misschien ook ietsje te roze...) We krijgen er altijd maar nét alles in. Het is geen werk.

Ik hield al een tijdje mijn ogen open voor een nieuwe grotere tas maar er diende zich niks aan.
Tot ik uiteindelijk zelf aan de slag ging:

Het is de allereerste tas die ik zelf maakte!
Het patroon tekende ik zelf.
Ik baseerde me op de bestaande tas maar maakte hem wat breder en dieper en hoger. Net genoeg voor en extra rijtje luiertjes.















Voor de buitenstof gebruikte ik jeans. Jammergenoeg gaf dit toch nog niet het stevige effect dat ik voor ogen had. Waarschijnlijk had ik toch ook nog wat versteviging moeten opstrijken.

De binnenstof werd een autotjes katoentje die hier al een hele tijd ligt.
Zakje voor en achter en de buitenkant van de handvaten werden ook in dat stofje gemaakt. Want dit alleen langs de binnenkant gebruiken zou toch zonde zijn!

De zakjes zijn net groot genoeg voor het boekje van de crèche.

Aan de zijkanten zorgde ik nog voor een ring, zodat ik ook nog altijd een draagriem kan gebruiken. Maar deze moet wel nog gemaakt worden...

Gevuld ziet de tas er super uit! Maar stevig is hij dus niet. Ik twijfel nog even of ik misschien een bodempje zou maken voor erin. Misschien krijgt hij zo wat meer vorm? Iemand tips?


Patroontje: zelf getekend
Buitenstof: jeans, uit de stoffenkast
Binnenstof: katoen met auto'tjes - kwam lang geleden eens uit Kapellen

Met of Zonder

Na het maken van het kleine broekje voor Miro, knipte ik nog een truitje voor Max uit die o zo zachte stof. Je las het hier al. Nu volgen de foto's en een vraagje...

Ik gebruikte hetzelfde patroon als voor de longsleeves. Want dat had ik namelijk al liggen én dat past hem heel goed.
Wat is het truitje heerlijk zacht! Je zou bijna verlangen naar (nog meer) koude dagen.
Bijna.



















Alleen weet ik niet goed of ik deze applicatie er  nog op zou zetten of niet? Wat denken jullie?
Met of zonder?

Nog een longsleeve

Je las het hier al dat er longsleeves op het programma stonden. En je las het goed: longsleeves. In het meervoud dus.
Gelukkig kan ik na 2 stuks al zeggen dat ik aan de verwachtingen heb voldaan. Of toch in elk geval aan de definitie 'meervoud'. Waarschijnlijk verwachten jullie heel wat meer maar dit zat er tot nu toe niet in.

Longsleeve nr 2 dus.
Voor kleine Max.
Het stofje dat ik hiervoor gebruikte zag ik al in alle kleuren overal passeren. De versie die ik kocht: turquoise! Blijkbaar een kleur die heel vaak in mijn stofjes terugkomt. Ik combineerde hier met oranje boordstof. Ik probeerde eerst verschillende combinaties uit. Ik legde alle kleuren boordstof die ik had op de stof en het oranje sprong er meteen uit.

Pas achteraf viel mij in waarom ik dit zo geslaagd vond: het geboortekaartje van Max had dezelfde kleuren! Kijk maar:

















Dat is alweer een volledig jaar geleden zeg!
Wat vliegt de tijd!


Ik gebruikte hetzelfde patroontje als de vorige longsleeve. Eentje uit de Ottobre dus. Bij deze versie volgde ik het patroontje zoals het hoorde. Ik knipte de mouwen op de juiste lengte en werkte af met boordstof, net zoals bij de hals. Bij de vorige versie had ik de mouwen wat langer geknipt zodat ik een zoompje kon maken. Vaak vind ik dat zo mooier maar hier vond ik dat er nog wel een extra accentje oranje nodig was. Max was in elk geval tevreden.
Of het kon hem niet zo veel maken want hij kroop gewoon lustig verder.
De kleine rakker!

Leuke en gemakkelijke broekjes

Onze kleine man heeft een dikke poep!

Nee, ik zeg het verkeerd.

Onze kleine man draagt herbruikbare luiers en dus heeft hij dan geen smal poepje meer

Zo'n herbruikbare luier is fantastisch! Zacht aan de billetjes, ecologisch, goedkoop, übercute, absoluut geen lekken (in tegenstelling tot de wegwerp luiers die we al gebruikten!), gemakkelijk in gebruik en écht niet veel werk. Wij zijn helemaal verkocht!

Enig nadeel is dus die toch iets dikkere poep.

Zeker nu je in de winkels bijna alleen maar hele smalle broeken vindt.

Meestal koop ik dan een maatje groter en lukt het wel zo een beetje. Broekspijpjes worden dan opgerold. Maar mijn zoektocht naar broekjes voor deze winter leverde niet veel op. Tijd dus om zelf aan de slag te gaan!

Ik tekende een patroontje uit de Ottobre over. (Ottobre 1/2013 nr.6: Tiikeri, meer bepaald)

Een trainingsbroekje, maatje 86.

En toen ik het de eerste keer maakte was ik héél erg tevreden! Het past hem zó goed! De dikke luier-poep gaat er vlotjes in en het tricot zit zo gemakkelijk dat onze kleine man zich er supergoed in kan bewegen. En dat mag wel voor onze kleine kruipende avonturier! 

Dat eerste broekje zag je dus al in de vorige post. Ik maakte het al een tijd geleden en als je goed kijkt naar de foto's zie je al gebruiks-sporen. Zo gaat dat met die actieve kruipertjes...

Ik kleefde op het ene pijpje een strookje met vliesofix en stikte toen langs de kant nog eens vast met een honingraatsteek. Op het andere pijpje naaide ik een zakje. Ook het kruisstukje en de boordjes maakte ik in hetzelfde stofje. Het enige waar ik niet zo tevreden over was, waren de boordjes. Die zijn niet volledig dubbel geknipt, want zo was het patroondeeltje getekend. Dit betekent dus dat je de boordjes niet kunt omvouwen.

Jammer vond ik dat.

Dus bij het volgende broekje knipte ik de boordjes wél volledig dubbel. Op een woensdag had ik eens een uurtje tijd en dus maakte ik nog een versie. Want 1 broekje, daar komen we niet ver mee natuurlijk. Deze keer gebruikte ik blauwe nicky velours en bijpassende gestreepte tricot. Zo kreeg onze kleine Max er een superzacht broekje bij. 

Eens zo'n patroontje is overgetekend gaat alles duidelijk een stuk vlotter. Het is dan ook nog eens een supereenvoudig patroontje. 3 patroondelen. In een wip zit het in elkaar.

In een wip en een knip!

Dus de woensdag die daarop volgde, volgde er nóg een broekje.

Deze keer gebruikte ik een hele oude trui van mij. Want onze kleine avonturier durft zich nogal eens vuil maken. Deze versie werd dus op en top een speelversie. De rand van de trui was al zo mooi afgewerkt dus gebruikte ik die afgewerkte boord voor de onderkant van het broekje. Het resultaat mag er zijn.

Alleen is het toch wat te lang. Ik hield er geen rekening mee dat ik de boordjes ook nog eens omdraai dus knipte ik de pijpjes te lang...

Stofjes hélemáál opgebruiken of 'wat krijg ik uit een halve meter?'

Eigenlijk heb ik niet de gewoonte om dure stofjes te kopen.
Maar heel soms kan ik met echt niet inhouden.
Zo zwichtte ik al heel gauw toen ik het stofje zag waar ik dit pakje uit maakte. Ik kocht toen maar een half metertje. Net omdat het een duur stofje was. Toen ik het pakje maakte bleek dat toch niet zo'n goed idee te zijn geweest, want ik kreeg het patroon er niet in 1 stuk uit. Jammer, was dat. Maar ik loste dat toen op.
Uit het overschotje stof wilde ik absoluut nog iets maken.
En er stonden longsleeves op het programma. Ik puzzelde en ik puzzelde (daar kruipt bij mij toch steeds het meeste tijd in...) maar ik kreeg niet alle stukken er uit. Opnieuw moest ik een oplossing zoeken. Dus ik knipte 1 mouwtje in 2 delen en zette er een strookje gele tricot tussen. De hals werd afgewerkt met gele boordstof. Dus pastte dat heel mooi samen.

Net doordat ik dat strookje gele tricot had gebruikt, kwam ik op een idee om de laatste restjes van mijn mooie stofje nog zinvol te gebruiken: ik maakte een bijpassend geel broekje...
Een streepje, een zakje, en pijpboordjes. En toen waren er nog enkel wat snippers over...

Conclusie:
Uit een halve meter stof krijg je: (bijna) een speelpakje en (bijna) een longsleeve. En met de restjes maak je een bijpassend broekje

= de overschot!

Spelen = vuil maken

Hier zag je al eens verschijnen: een speelpakje voor kleine Max. Toen kon hij nog niet kruipen, onze kleine baby. Op reis leerde hij het en nu is hij niet meer te stoppen.

Tijd voor nog meer speelpakjes dus! Zeker nu de zomer nog steeds het land niet uit is!

Het leuke aan een patroontje voor een tweede maal gebruiken is dat het naaien zo veel vlotter gaat, maar vooral: er moeten geen patronen meer overgenomen worden!

Deze keer gebuikte ik een leuk streepjestricot. Ik werd helemaal verliefd op het stofje toen ik het voor het eerst zag liggen. En het afgewerkte pakje? Daar werd ik ook verliefd op!

Hoe ik het in mijn hoofd haalde om níet eerst foto's te nemen en dan pas Maxje erin te steken? Ik weet het niet...

Speelpakjes dienen nu éénmaal om mee te spelen en het kind heeft er zoveel plezier in gehad... Laten we nu alleen maar hopen dat we die 'éénmaal' niet al te letterlijk moeten nemen.

Ochja, we steken dat in het wasmachien en dan spelen we gewoon verder zeker?

Made in 2013 - het vervolg

Week 25 start deze week al! Bijna zitten we in de helft van dit jaar.
Ik nam mij in het begin van dit jaar voor om 52 projectjes af te werken in 2013.
In week 9 stond de teller op 6. Het wordt hoog tijd voor een update!
Benieuwd of we konden bijbenen? Ik in elk geval wel. Laat ons eens kijken:

10. koksmutsen

7. Ik maakte de kaptrui voor Merel
8. Daarna volgde nog een robottrui voor Max
9. Er werd een lenterokje gemaakt

10. En koksmutsen. Eentje voor Merel en 3 voor in de klas.

11. Het paddestoelen-hemdje werd gemaakt, gedragen en weer opgeborgen.

12. Ook maakte ik een 'dikke-poepen-broek' voor kleine Max
Daar moet ik vast en zeker nog eens een blogberichtje aan wijden, want ik ben best wel trots op mijn eigen ontwerpje!

12. 'dikke-poepen-broek' samen met het paddestoelenhemdje

13. Een ander projectje was een muts voor Merel
14. En toen volgde er natuurlijk ook een mutsje voor Max.

15. Er werd ook voor anderen genaaid. Zoals dit Swap-rokje en bloemetje.

16. Uiteindelijk werd er ook een Verjaardagskleedje afgewerkt.
17. En werden er Verjaardagsvlaggetjes gemaakt. Deze waren wel op tijd af. En bleven hangen, en hangen, en hangen. Net lang genoeg om er nu nog even een foto van te nemen... Klik... Ziehier:

18. Toen werd er nog een rokje voor Merel gemaakt met een overschotje van het uitwissel rokje

19. En eindelijk werd er eens een rokje voor mezelf gemaakt, met een fluo accentje.

















20. Het smockkleedje kreeg uiteindelijk ook vorm
Ja, ja, het kleedje van op de strijkplank dus!

21. Het baby-jurkje mag ook niet op het lijstje ontbreken.

22. En het rokje voor de grote zus


23. Het zomers speelpakje voor Max






24. En ik maakte nog een rokje voor mezelf. Deze keer een klokrok, met blinde rits en beleg en een kantje onderaan...

Op de kop 24 stuks! Voor de 24 voorbije weken... Goed bezig! Al zeg ik het zelf.
En deze week staat ook nog iets op het programma. Maar dit is nog een verrassing...

Nog een mutsje...

Herinnert u zich de vraag van gisteren nog?
Nuja, het was eigenlijk niet echt een vraag.
"En nu moet je er nog eentje voor Maxje maken ook hé, mama..."
Maar je had de blik moeten zien. En die onschuldige glimlach. Welja, daar kan ik als mama dus niet aan weerstaan. En zo geschiedde: ook een muts voor kleine broer, uit hetzelfde stofje.

Ja, hij heeft nog wat ruimte om te groeien. Gemaakt met het idee dat het ook nog kan dienen in het najaar, na de fantastische zomer die ons nog te wachten staat (ahum). Hoe snel zou zo'n babyhoofdje groeien? Dat moet toch lukken hé?

Paddestoelen in april en mei

De laatste dagen lijkt de maand mei wel een herfstmaand. Regen, mutsjes, dekentjes voor de baby en paddestoelen in het gras! Ja, ja! ik zweer het u: paddestoelen in het gras in de maand mei!

U gelooft het niet?

Ewel ziehier:

(en nee, ik heb de krant van deze morgen niet om u te bewijzen dat deze foto vandaag werd genomen... 

U zult mij op mijn woord moeten geloven. Maar dat mag geen probleem zijn, toch?)

En dit deed mij er dus aan denken...

In maart werkte ik ook met paddestoeltjes, maar dan iets fleurigere exemplaren dan deze. In maart dus werkte ik eraan, in april werd het gedragen en in mei was het al te klein. (ik meen toch ooit eens gezegd te hebben dat kleine jongetjes heel snel groeien... ewel het is echt waar!)

De paddestoeltjes werden een hemdje. En zálig was het om ermee te werken. Ik was er al verliefd op nog vóór het helemaal in elkaar zat! Ik vertrok van een patroontje uit Ottobre en pastte het aan want ik wilde een biesje achteraan op de rug. En toen ik dit biesje bedacht wilde ik dat zakje ook nog wat leuker afwerken. Ik naaide het op 1 avond in elkaar (een avondje goed doorwerken in het gezelschap van de dames van 'sewing is fun') en toen bleef het alweer een week, of twee, liggen. Wachtend op de afwerking: drukknopen en omzomen (die verdomde drukknopen toch ook altijd!). 

En toen was het af, en het stond hem geweldig, en toen was hij er uit gegroeid... 

Dus volgende keer maken we toch een maatje groter!

Let op het biesje op de rug hierboven.

En hieronder zie je het zakje:

En mocht u de broek die het model op de foto draagt leuk vinden... daar wordt in de toekomst nog over geblogd! Houd het hier dus maar goed in de gaten!