dinsdag 28 mei 2013

SWAPje

Een tijdje geleden organiseerden we onder vriendinnen een swapje. Wellicht al alom bekend in blogland. Maar toch zie ik een aantal van jullie raar kijken. (Allez, niet echt hé. Figuurlijk gesproken natuurlijk! Je hoeft je dus écht niet bekeken te voelen en je kunt gerust in alle stilte en anonimiteit raar kijken. De uitleg krijg je er gratis bij.)
Een swapje, afgeleid van het engelse werkwoord 'to swap' wat uitwisselen betekent dus. In het kort en lang verteld deden we onder vriendinnen dus een creatieve uitwisseling.
Spannend dat dat is!

Ik trok de naam van iemand waar ik al lang heel graag iets voor wilde maken. Maar de keuze was toch moeilijk. Zou ik iets voor haar zoontje maken of voor haarzelf en wat dan?
Het werd uiteindelijk een rokje, voor haar.




















En daar hoorde natuurlijk een bloem bij, uit dit boek.

Uiteindelijk maakte ik er nog iets bij voor haar zoontje: figuurtjes is flockfolie, om ergens op te strijken. En wat kiezen we dan voor een stoere driejarige? Gitaren natuurlijk! Niet zomaar gitaren, maar echte rockgitaren! En een snor. Want daar droomt toch iedere jongen van?


vrijdag 24 mei 2013

Facebook

Max&Merel kan je nu ook volgen op facebook!
Ga vlug eens kijken!
https://www.facebook.com/pages/MaxMerel/254687938003816

Nog een mutsje...

Herinnert u zich de vraag van gisteren nog?
Nuja, het was eigenlijk niet echt een vraag.
"En nu moet je er nog eentje voor Maxje maken ook hé, mama..."
Maar je had de blik moeten zien. En die onschuldige glimlach. Welja, daar kan ik als mama dus niet aan weerstaan. En zo geschiedde: ook een muts voor kleine broer, uit hetzelfde stofje.


















Ja, hij heeft nog wat ruimte om te groeien. Gemaakt met het idee dat het ook nog kan dienen in het najaar, na de fantastische zomer die ons nog te wachten staat (ahum). Hoe snel zou zo'n babyhoofdje groeien? Dat moet toch lukken hé?

donderdag 23 mei 2013

Goedgemutst!

Ik wilde een hele tijd geleden al eens een muts maken voor onze grote meid. Maar ik stelde maar uit, en stelde maar uit... tot ik mij opeens bedacht dat een muts toch niet meer nodig zou zijn binnenkort en als ik nog wat zou wachten zou ik al direct een zonnehoedje kunnen maken ipv een muts. 
En toen was het mei.
Maar de zon kwam niet!
En toen werd er dus tóch maar een muts gemaakt...













"En nu moet je er nog eentje voor Maxje maken ook hé, mama..."
Euhm... Oké, maar mag dat morgen dan?

dinsdag 21 mei 2013

Paddestoelen in april en mei

De laatste dagen lijkt de maand mei wel een herfstmaand. Regen, mutsjes, dekentjes voor de baby en paddestoelen in het gras! Ja, ja! ik zweer het u: paddestoelen in het gras in de maand mei!
U gelooft het niet?
Ewel ziehier:


(en nee, ik heb de krant van deze morgen niet om u te bewijzen dat deze foto vandaag werd genomen... 
U zult mij op mijn woord moeten geloven. Maar dat mag geen probleem zijn, toch?)






En dit deed mij er dus aan denken...
In maart werkte ik ook met paddestoeltjes, maar dan iets fleurigere exemplaren dan deze. In maart dus werkte ik eraan, in april werd het gedragen en in mei was het al te klein. (ik meen toch ooit eens gezegd te hebben dat kleine jongetjes heel snel groeien... ewel het is echt waar!)
De paddestoeltjes werden een hemdje. En zálig was het om ermee te werken. Ik was er al verliefd op nog vóór het helemaal in elkaar zat! Ik vertrok van een patroontje uit Ottobre en pastte het aan want ik wilde een biesje achteraan op de rug. En toen ik dit biesje bedacht wilde ik dat zakje ook nog wat leuker afwerken. Ik naaide het op 1 avond in elkaar (een avondje goed doorwerken in het gezelschap van de dames van 'sewing is fun') en toen bleef het alweer een week, of twee, liggen. Wachtend op de afwerking: drukknopen en omzomen (die verdomde drukknopen toch ook altijd!). 
En toen was het af, en het stond hem geweldig, en toen was hij er uit gegroeid... 
Dus volgende keer maken we toch een maatje groter!


Let op het biesje op de rug hierboven.
En hieronder zie je het zakje:

En mocht u de broek die het model op de foto draagt leuk vinden... daar wordt in de toekomst nog over geblogd! Houd het hier dus maar goed in de gaten!

Robotjes! - deel 2

Een hele tijd geleden puzzelde ik maar liefst 2 truien uit mijn metertje robotstof. Je las het hier al: De stoere kaptrui voor grote zus. Ik beloofde je toen foto's van deel 2: een minitrui voor kleine broer. Het duurde even voor het helemaal af was, want ik maakte een gevoerd truitje. Én er hoorden drukknopen op. Ik weet niet hoe het bij jullie zit, maar daar krijg ik dus altijd stress van! En dat is net zo bij knoopsgaten. Dan heb je een mooi in elkaar genaaid projectje, maar kan het dus de laatste minuut nog misgaan bij die knopen! En dan is er hoogstwaarschijnlijk ook niks meer aan te doen.
Maar hier liep het dus gesmeerd!

Patroontje komt uit de Ottobre: 1/2012
Ik pastte het wel een beetje aan. Zo zette ik boordjes aan de mouwen ipv af te werken met een bies. Zo gaat het truitje nog wat langer mee: langere mouwjes én mooi bij het omplooien. (Zei ik al dat kleine jongetjes echt wel heel hard groeien?) Zo kon ik voering en buitenstof ook veel mooier aan elkaar zetten.

En ja onze kleine man kreeg al heel wat complimentjes. Zo ook tijdens ons tripje naar Maastricht. Maar daar kan zijn ontwapenende glimlach ook wel voor iets tussenzitten natuurlijk...

Dit is het resultaat in beeld:

vooraanzicht: helemaal gevoerd dus

Enkele details:





De afwerking bovenaan, de afwerking onderaan en een zakje voor kleine man zijn centjes...

En tot slot een foto met model:           lange mouwtjes voor mijn snelgroeiende rakker...


woensdag 8 mei 2013

dinsdag 7 mei 2013

Moe... Moe-er... Moest !

Het is bijna 2 maanden geleden dat ik mijn laatste berichtje postte! Wat gaat de tijd vlug!
En het is niet dat ik stil heb gezeten.
Er zijn dingen afgewerkt. 
Heus waar! 
Ik zou berichtjes kunnen schrijven over koksmutsjes, over nóg een robottruitje of over de fameuze 'dikke poep - broek', ik zou zelfs kunnen schrijven over verjaardagsvlagjes en verjaardagskleedjes die maar niet af raken (knoopsgatenvrees!) en ook zou ik kunnen schrijven over een paddestoelenhemdje, dat gemaakt werd, gedragen en al terug te klein is... Maar de energie om te posten ontbrak/breekt hier volledig... 

En hoe komt dit? 
Ik hoor het u vragen.
Wel, ik ben moe! Maar dan echt wel moe! 
Want zoonlief wil niet slapen. Ah nee! De wereld is veel te interessant. Zo veel leuke dingen te zien. Zo veel boeiende dingen om te naar te grijpen. En waarom is het in godsnaam donker 's nachts? Waar is dat goed voor? Dan kan ik niks zien en ik heb nog zo veel dingen niet gedaan.
Ergens heeft hij wel gelijk natuurlijk. Het leven is veel te boeiend om het in je bed door te brengen! 

Alhoewel. Ik zou dat nu toch wel heel graag even willen doen!

Nu moet ik hem dus alleen nog leren dat de wereld er nóg beter uit ziet als je uitgeslapen bent. Daar hebben we dus hulp voor ingeroepen. En wel onder de vorm van dit boek


Het leest als een trein. Het geeft me goede moed om er eens goed tegenaan te gaan. En ik lees zo veel erkenning. Ik moet zelfs toegeven dat ik af en toe met tranen in de ogen zat te lezen. Het is een beetje als 'thuiskomen'. Of is dit de emotionele vermoeidheid die spreekt?

Dus mijn eerstvolgende creatieve projectje heeft te maken met logboeken, bedrituelen en slaapplannen. En daarna, ik beloof het u plechtig, neem ik de draad terug op en ga ik u alles over het voorafgaande vertellen. Met foto's en al! Echt waar!